Om kwart over zeven zijn we volledig klaar met inpakken. We rijden weg richting Turijn om via de Fréjustunnel naar Frankrijk te gaan. Via Lyon, Dijon en Troyes willen we vandaag Reims bereiken.

De weg door de vele tunnels naar Frankrijk is gelukkig rustig en het weer is prima. We schieten dus lekker op. Na drie uurtjes zijn we zeker wel 10 tunnels gepasseerd en komt Chambery in zicht. Ik neem het stuur over van Tineke. Na nog eens drie uur naderen we Dijon. Dat gaat lekker vlot allemaal.

Het is en blijft redelijk rustig op de weg. Ook het stuk via Troyes naar Reims  gaat zeer voorspoedig. En de Caab heeft geen enkele moeite met de urenlange snelheid van 140kmh. Om 16uur zijn we verdorie al bij Reims. We besluiten nog wat verder door te rijden. Doordat het zo rustig is is het relaxed rijden en schieten we erg op. Vlak voor de Belgische Ardennengrens bij Rethel stoppen we wat langer en eten broodjes met koffie.

We besluiten het verder rustig aan te doen maar wel door te rijden.

Ook de (nieuwe) weg door de Ardennen is bijna leeg. In no-time zijn we Brussel voorbij. We stoppen even in Kontich en eten daar in de locale snackbar een patatje.

Daarna is het nog maar twee uurtjes naar huis. Om iets voor negen komen we aan. We gooien de auto leeg, drinken een glas en gaan lekker slapen in ons eigen bed.

Ciao bella Italia

Vanochtend was het wat heiig en bewolkt. Goede reden om een marktje te bezoeken en wat wijn in te slaan.

We willen vandaag naar Castelnuovo Don Bosco, daar is een redelijk grote streekmarkt op donderdag. Eerst stoppen we nog even bij het centrale watertappunt in Montafia. Voor 5 cent per liter kun je bronwater halen.

In Castelnuovo zien we een best grote streekmarkt met heel veel groenten- en kledingkramen. We kopen een polo shirtje en een hemdje en wat knoppen voor op de kast thuis.

Tijdens het dagelijks ontbijt onder ons prieel komt Antonio Piano de gerepareerde parasol plaatsen. Ook gaat hij aan de slag met de buitenverlichting zegt hij. De parasol heeft hij weliswaar gerepareerd maar ik zag meteen dat hij ‘m precies verkeerd om weer had gemonteerd. De parasol stak als een badkuip naar boven. Gelukkig zag hij het zelf ook en nam alles weer uit elkaar aan de rand van het zwembad. Wij konden dat niet langer aanzien en besloten de beroemde Barolo-omgeving bij Alba te verkennen. 

• Alba – witte truffelstadje en gezellig oud centrum met enkele gezellige winkelstraten.
• Roddi – kasteel niet geweest
• Grinzane Cavour – Castello di Grinzane Cavour bezocht
• Fontana Fredda – wijndomein dat een geschenk is van Vittorio Emmanuel II aan Bela Rosin zijn maîtresse. Prachtig onderhouden oud domein.
• Serra lunga d’Alba – langsgereden
• Montfort d’Alba – doorheen gereden
• Novello – doorheen gereden
• Barolo – doorheen gereden, wel erg toeristisch
• La Morra – hoogstgelegen dorp in de omgeving, bezocht en gewandeld door het dorp. Prachtig uitzicht over de streek. ⅓ van alle Barolo komt hiervandaan
• Bra

Thuisgekomen duiken we meteen het zwembad in en koelen af na de reis.

We diner thuis met restjes van gisteren, CLB bezoekt huis boven op de heuvel. Dat kan omdat er die dag gewerkt is en het grote hangslot op de poort niet is teruggeplaatst.

Vandaag herdenken we onze Marthe, ze zou vandaag 25 zijn geworden. 

Na het ontbijt maken we een wandeling naar ons kleine dorpje. We treffen er een bar, een bakker en een kruideniertje aan. Toch krijgen we bijna alles wat we nodig hebben. Via de achterkant van onze heuvel lopen we terug naar huis.

We besluiten het vandaag verder rustig aan te doen. We gaan nog een paar boodschappen halen bij Carrefour in Villafranca. Verder zwemmen, lezen en luieren we en zien vooral veel zwaluwen in de lucht. 

We staan op en ontbijten met yoghurt en muesli. We gaan vandaag naar Torino. Hier zo’ drie kwartier vandaan. We mijden de snelweg om zoveel mogelijk van het landschap te zien.

We zetten de auto in de parkeergarage Vittorio Veneto aan de rivier  de Po bij het begin van het oude centrum. Dat gaat allemaal makkelijk. Turijn is breed opgezette straten en pleinen.

Via de Via Po lopen we onder de kilometers lange gallerijen door naar het Piazza Reale. We bekijken de barokke San Lorenzo kerk die helemaal verstopt gaat in de huizen eromheen.

We staan op na een onrustige nacht van Tineke. Veel woelen en rondlopen. We maken ons ontbijt. Yoghurt met verse meloen en koffie.

We gaan vandaag een beetje de omgeving verkennen. We rijden naar Castelnuova Don Bosco, hier 10km vandaan, omdat daar een mega basiliek is neergezet ter ere van de hier geboren priester Don Giovanni Bosco. In ons huis hangt zijn portret pontificaal (leuke woordspeling) dus het leeft hier enorm. Ik snap de goede werken van de man, maar moet dat dan met zo’n megalomaan en lelijk ding bevestigden herdacht worden?

We gaan wat boodschappen doen in de Magone supermarkt iets verderop in Villanuova. We doen nog een paar leuke dorpjes aan. Tegen half drie lunchen we thuis. Daarna siësta om het tekort aan slaap in te halen.

Na het rusten lekker zwemmen. We maken voor het eerst deze vakantie onze avondmaaltijd klaar. Schnitzel met sla. Na de koffie kijken we op ZDF nog een stukje terug van La Traviata. 

We worden vanochtend dus wakker in een andere kamer van het zelfde huis. De verhuizing van kamer 4 aan de voorkant naar kamer 2 aan de achterkant is volledig verzorgd door de familie Trevisani. Op onze vaste tafel op het ontbijtterras staat nu niet het bordje met een 4 erop maar met een 2. Na het ontbijt pakken we de auto in en rekenen we af met Marco. We kopen nog wat van hun lekkere eigen gemaakte producten. 

Dan tikken we de route in op de planner. Die vertelt ons dat het 305km  is naar Montafia en dat we er drie uur over gaan doen. Tot Brescia richting Milaan en daarna over de E70 naar Torino en Fréjus. Tot onze verbazing begint de routeplanner na een uurtje (in de buurt van Piacenza) te roepen dat we van de snelweg af moeten en dat we er vanaf daar nog 3,5 uur over gaan doen. Een goed moment om niet alles wat Google ons zegt te geloven. We blijven stug de snelweg E70 volgen. Het wordt steeds rustiger en steeds worden we gesommeerd er af te gaan. We luisteren even niet en vertikken dat. Maar goed ook, want iedereen is kennelijk wel van de weg afgegaan zodat we bijna alleen op de snelweg rijden. We passeren zo een paar wegwerkzaamheden zonder enig probleem en zijn al na ruim een uur bij Asti om de E70 te verlaten en het laatste stukje over binnenwegen tot Montafia te rijden. Om twee uur zijn we er. We hebben ons nog nooit zo goed gevoeld door eigenwijs te zijn en vooral dat ook te blijven. We picknicken langs de kant van de weg in de buurt van Montafia. We zoeken en vinden in het dorp ons huis. Het ziet er veelbelovend uit.

We kunnen vanaf vier uur in ons huis, dus we besluiten eerst boodschappen te gaan doen in Villafranca, hier ongeveer tien minuten vandaan. Daar zit een grote Carrefour market. We slaan het nodige in en rijden terug naar het huisje. Om kwart over drie zijn we op onze bestemming. Na een telefoontje komt een zenuwachtige landlord, die sterk lijkt op Willem Vaarkamp, de deur openmaken en uitleg geven. Om vijf uur liggen we eindelijk voor het eerste deze vakantie in het zwembad. Heerlijk hoor, buiten is het 29gr. We zwemmen en zonnen en drinken een biertje. Daarna gaan we een snelle pizza (vegetariana en capricciosa met extra acciughe) eten in het dorp bij Don Chisciotte aan de Via Valle.

Thuis drinken we koffie, we genieten van ons mooie huis met tuin en zwembad en lezen nog wat.