We vertrekken op 3 april om 7-uur met de A321 (YHY) van Transavia naar Catania. Dat was tenminste de bedoeling. Om 4-uur opgestaan gedoucht, snel ontbijtje en vervolgens om half6 naar met de bus naar Schiphol. We zijn al ingeschekt dus ook snel via een vantevoren aangevraagd timeslot door de veiligheidscontrole en door naar gate C13 om volgens plan om 6-uur-15 te boarden.
Nou nee dus! We horen tegen half-7 dat het vliegtuig nog niet klaar is omdat er een bandje bij de voorwielen gewisseld moet worden.

Om 7-uur begint het boarden dan toch echt. We mogen als priority-1 snel naar onze plaatsen op rij 29. Super veel beenruimte bij de nooduitgang maar geen enkel raampje om even naar buiten te kijken. Het is niet anders. We stijgen op van de polderbaan om 10-voor-8.

Volgens piloot Bruining en copiloot Van Niekerk vliegen we in 2-uur-en-37-minuten naar Catania. verwachte aankomsttijd is dus ongeveer half-11. Via Luxemburg, Bazel en Rome vliegen we rustig verder over zee naar Sicilië. Om 10-voor-10 wordt de daling al ingezet we maken een paar extra bochten in een wachtrij boven het eiland maar om 10-uur-25 staan we op de grond.

De douane is nergens te bekennen dus we kunnen snel onze huurauto ophalen. Even zoeken maar ook dat gaat vlot.

We krijgen een grijze MG mee. Altijd al een echte MG sportscar willen hebben. We ktijgen de Chinese versie mee. We kiezen voor de rustige route langs de kust. Na een picknick in de haven van St Tecla rijden we door naar ons appartement in Giardini-Naxos. Eerst nog even langs de supermercato in de buurt om de nodige levensmiddelen te halen.

‘s-Avonds eten we een pizza op het terras aan de haven. We wandelen terug naar het appartement en gaan vroeg slapen.

The post Sicilië first appeared on JANSENblog.

14-01-25 eerste deel reis – Oberrimsingen

In 2007 kwamen we hier ook al eens. Toen gingen we nog met z’n allen dus hadden we toen ook de grote FamilieKamer in hotel Löwen in het Duitse Oberrimsingen. Destijds één en al gezelligheid, nu stil en doods met een gesloten restaurant en een even saaie kamer. De waardin is haar man verloren en de kinderen wilden het bedrijf niet overnemen. We eten desondanks goed op haar voorspraak bij Fallerhof in Bad Krozingen (Hausen)

The post Wintersport in Villars-sur-Ollon first appeared on JANSENblog.

Tegen zes uur in de ochtend worden wakker. We douchen en Sambo mag weer naar dek 6. Helaas voor Sambo is hondendek 6 dicht vandaag. Dan maar naar de zonzijde van de boot. Daar lopen we met Sambo heen en weer en hij doet zowaar een paar plasjes. Langzaam zien we Noorwegen aan de kim verschijnen. De speakers vragen ons onze spullen te pakken en de hut te verlaten. We gaan naar…. Dek 6 natuurlijk. Daar spreekt een jonge Noor ons  aan omdat hij even met Sambo kennis wil maken. Zijn maat komt er ook bij. We raken in een geanimeerd gesprek. Ze blijken beiden kort in Nederland te hebben gewoond (Groningen en Enschede) en zien veel overeenkomsten tussen Nederlanders en Noren. Tineke vraag ze uit over tips en die krijgt ze vervolgens overvloedig. 

De Romantika is inmiddels in de haven van Kristiansand gearriveerd. We worden verzocht naar de auto te gaan. Precies volgens schema rijden we om 10:45 van boord. 

Kristiansand

We besluiten eerst even met Sambo te gaan wandelen. We verenigen het nuttige met het aangename en lopen door een gezellig drukke winkelstraat en eten op een terras een heerlijk broodje zalm. 

Op weg naar Tau

Inmiddels loopt het tegen tweeën. Hoogste tijd om richting ons eerste logeeradres in de buurt van Stavanger te gaan.

Via een prachtige nieuwe snelweg rijden we richting Flekkefjord. Een aardig plaatsje met een volledig Nederlandse wijk. Daarna gaat het door naar Tau en Jorpeland bij Stavanger waar we en huisje hebben gehuurd vlak bij de Preikestolen. Ondanks de pretentie van de naam van de weg, E39 gaat het niet snel. We besluiten binnendoor te gaan via de heuvels en met een pontje via Byrkjesdal via het Gloppedalen. Een prachtige route met mooie rotspartijen die zijn veroorzaakt door terugtrekkende gletsjers. Helaas is de weg deels afgesloten wegens vallende stenen, en als ik stenen zeg dan bedoel ik hele grote stenen (zie de foto’s).

Er is gelukkig nog een alternatieve route. Die nemen we en komen zo aan in Lauvvik om daar de pont naar Oanes te nemen. Daar staat al een flinke rij auto’s te wachten. We raken in gezellig gesprek met een stel uit Oss dat nog geen plaatst heeft voor de nacht. Zij vraagt mij in het Duits of wij ook onderweg zijn naar de camping bij de Preikestolen. Als ik zeg dat wij een huisje hebben gehuurd in die buurt vraagt ze zich af of ze wel een slaapplaats vinden en of er nog alternatieven zijn. Ze kan ff niet op een Duits woord komen en denkt hardop in het Nederlands. Ja, zeg ik, dan kunnen we nu ook in het Nederlands verder gaan. Ze gaan het proberen op de camping bij de Preikestolen. Na een half uurtje wachten in de rij zijn we eindelijk aan de beurt. We rijden de pont op en na 10 minuten zijn we over. We zeggen de Nederlanders gedag en zeggen dat we een extra huisje met twee slaapplaatsen hebben bij ons huisje, dus als het echt niet lukt kan daar worden geslapen. We hebben ze niet meer gezien.

De avond verloopt rustig. We vinden ons comfortabele huis in Tau met prachtig uitzicht over het water snel. Heerlijk helemaal prive. Ik vind in het tweede huisje bovendien een lang verlengsnoer dus we kunnen ook de auto opladen. 

The post Noorwegen II – Kristiansand – Tau first appeared on JANSENblog.

Rond half drie rijden we, na een autorit van ruim 3 uur, het Noord-Duitse kustplaatsje  Emden binnen. Onze boot (de MS Romantika) vertrekt vandaag vanuit die plaats naar Kristiansand in ons vakantieland van dit jaar: Noorwegen.

In Emden was ik eerder als jongen van een jaar of 12 op brommertocht met mijn vader vanuit Delfzijl. Toen wist ik niet, en hij denk ik ook niet, dat mijn familie in een ver verleden tot de notabelen van Emden behoorden. Patricus Williamsz Davidson vertrok in de 17e eeuw naar Emden als predikant. Hij heeft daar behoorlijk naam gemaakt. Zijn dochter Hendrina (ook wel Gwendrina) werd daar geboren. Zij is later een van mijn dominantste betovergrootmoeders (en ik had er veel zo leert mijn onderzoek) geworden, want zelfs ik ben nog naar haar vader vernoemd.

Aan boord

Terug naar de boot, je weet hoe dat gaat, van te voren denk je, dat wordt wachten en wachten en dan nog erg traag ook. Dit keer niet. We werden allervriendelijkst ontvangen door de jonge dame van de Holland Noorwegen Lijn.

Na een korte controle kregen we ons hutnummer en werden we vriendelijk verzocht aan te sluiten in rij 6. Rij 6 werd precies op dat moment gevraagd aan boord te gaan. Zo stonden we dan ook als een van de eersten aan boord. Bij een RollOn – RollOff boot betekent dat dat je ook als eerste weer van boord gaat. Onze hut lag precies 2 dekken boven onze auto dus dat was ook al gunstig. In onze speciaal gereserveerde hondvriendelijke buitenhut, met uitzicht op Delfzijl, waren de bedden al opgemaakt en stond een heerlijke grote mand klaar voor Sambo.

Dek 6 en Dek 9

Sambo mochten we uitlaten op dek 6, daar was een speciale ruimte gereserveerd voor de honden. Voor Sambo te lastig om op commando daar te plassen, laat staan te poepen.

Wij wilden natuurlijk ook even de rest van de boot verkennen. Sambo mee aan de lijn. Bij het hoogste dek (dek 9) werden we vriendelijk verwelkomd in het theater door een van de medewerkers. Mocht Sambo hier wel zijn dan. Natuurlijk zei de vriendelijke medewerker. Dek 9 is ook grotendeels buiten en een hond wil graag buiten zijn dus ga uw gang en kom vooral vanavond naar de bingo.

Op dek 9 was het een flirtpartij met iedere mede passagier die voorbij kwam. Wij telden niet mee en werden volledig genegeerd.

Slapen

Na een biertje in de zon op het zonnedek van dek 9 hoorden we plots drie keer de scheepshoorn gaan, via de luidspreker kondigt de kapitein aan dat iedereen aan boord is en we dus gaan vertrekken. Om half vijf kiezen we het ruime sop. We passeren Delfzijl en zien het Eemshotel liggen. Een uurtje later varen we vlak langs het Duitse eiland Borkum. Ook daar liggen veel herinneringen. Ik was er ook al eens met Tineke jaren geleden. Daarna draait de boot de Noordzee op en zet koers met een snelheid van 19 knopen richting Noorwegen. We bezoeken dek 6 nog een uurtje en eten een paar broodjes, maar als ook Rottumerplaat uit het zicht is verdwenen zoeken we onze hut op en bereiden ons voor op de nacht.

Het zachte zoemen van de motoren en de lichte schommeling brengen ons alledrie in slaap. Geen enkele last van zeeziekte te bespeuren.

The post Noorwegen I – Emden first appeared on JANSENblog.

The post Italië – IX – Turijn first appeared on JANSENblog.

The post Italië – V – La Traviata first appeared on JANSENblog.

The post Italië – IV – Verona per fiets first appeared on JANSENblog.

De Roerdomp gezien op een druilerige dag in mei 2021 tijdens mijn dagelijkse wandeling met Sambo in de Lutkemeerpolder.
Normaal gesproken draag ik alleen een kleine verrekijker tijdens de dagelijkse wandelingen. Een enkele keer gaat ook mijn oude Nikon Coolpix s9900 mee. Wat een geluk dat ik ‘m vandaag bij me had.

Luister ook eens naar de vogelspotcast van Arjan Dwarshuis over de Roerdomp.

The post Roerdomp first appeared on JANSENblog.

Na het ontbijt gaan we op weg naar een nieuw hoogtepunt, op iets meer dan een uur rijden buiten de stad: het tweeduizend jaar oude Terracottaleger bij het graf van keizer Qin Shi Huangdi, dat hem moest beschermen op zijn weg naar het hiernamaals. Samen met de Chinese Muur en de Verboden Stad is deze groep beelden, die in 1974 per ongeluk werd ontdekt door boeren die een waterput wilden graven, de beroemdste bezienswaardigheid van China.

We nemen de tijd om de drie enorme groeves waar de terracotta beelden zij aan zij staan opgesteld rustig te bekijken en ons te verwonderen over de intrigerende details, zoals de unieke uitdrukkingen op de gezichten van de krijgers.

Stadsmuur Xi’an

’s Middags bekijken we nog een prachtig monument: de eeuwenoude stadsmuur van Xi’an. De veertien kilometer lange muur, die werd gebouwd tijdens de begin van de Ming-dynastie (1368-1744), is nog vrijwel intact.

Hierna dineren we in één van de lekkere restaurants in de stad.

The post China 9 – Xi’an first appeared on JANSENblog.

The post De Azoren – Sao Miquel first appeared on JANSENblog.