Vandaag zullen we met de auto het bergachtige noorden van het eiland gaan verkennen. Na het ontbijt vertrekken we richting Argostoli om via Farsi naar Fiskardo te reizen. Prachtige uitgehakte bergweg op ongeveer 300 meter boven de kust. Dus spectaculaire uitzichten op tropisch uitziende baaitjes.

Na 2 uurtjes rijden kwamen we in Fiskardo aan. Het Monaco van Kefalonia. Mondain en toeristisch. De meest dure zeil- en motorjachten die een plaatsje proberen te bemachtigen in de te drukke haven. Veel kitsch en af en toe een klein leuk en exclusief winkeltje. Na ruim anderhalf uur hebben we het wel gezien en gaan op de terugreis. We besluiten te lunchen opt de verbindingsrots tussen het eiland en een klein schiereiland: Assos. Leuk, aardig, maar haalt het niet bij ons Spartia. Door naar wat men zegt het mooiste strand van Kefalonia: Myrtos beach. Een werkelijk tropisch aandoend strand van witte kiezels en azuurblauw water. Het doet bijna pijn aan de ogen.

Met veel moeite vinden we een parkeerplaats en nemen een duik in de soms wel metershoge prachtige golfen. We genieten van dit heerlijke strand. Na opnieuw anderhalf uur vertrekken we weer en rijden we weer 300 meter omhoog om op de grotere weg te komen terug richting Argostoli. Tegen zessen zijn we thuis. We eten makkelijk en genieten van een avonddrankje op het terras beneden aan het haventje. Ik schrijf deze blog vandaag weer op de iPhone want Tineke heeft de iPad volledig in bezit genomen.